nad-gór-nik

nadgórnik (nazwa pospolita) rzeczownik górn.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: nadgórnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nadgórnicymnoga mianownikmęski osobowy
nadgórnicymnoga wołaczmęski osobowy
nadgórnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
nadgórnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
nadgórnikapojedyncza biernikmęski osobowy
nadgórnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
nadgórnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
nadgórnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
nadgórnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
nadgórnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
nadgórnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
nadgórnikommnoga celownikmęski osobowy
nadgórnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
nadgórnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
nadgórnikówmnoga biernikmęski osobowy
nadgórnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
nadgórnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz