nad-bur-mi-strza

nadburmistrza (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: nadburmistrz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nadburmistrzpojedyncza mianownikmęski osobowy
nadburmistrzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
nadburmistrzapojedyncza biernikmęski osobowy
nadburmistrzachmnoga miejscownikmęski osobowy
nadburmistrzamimnoga narzędnikmęski osobowy
nadburmistrzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
nadburmistrzemnoga biernikmęski zwierzęcy
nadburmistrzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
nadburmistrzemnoga mianownikmęski osobowy
nadburmistrzemnoga wołaczmęski osobowy
nadburmistrzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
nadburmistrzommnoga celownikmęski osobowy
nadburmistrzowipojedyncza celownikmęski osobowy
nadburmistrzowiemnoga mianownikmęski osobowy
nadburmistrzowiemnoga wołaczmęski osobowy
nadburmistrzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
nadburmistrzówmnoga biernikmęski osobowy
nadburmistrzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
nadburmistrzupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz