nada-rzy-cie-li

nadarzycieli (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: nadarzyciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nadarzycielpojedyncza mianownikmęski osobowy
nadarzycielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
nadarzycielapojedyncza biernikmęski osobowy
nadarzycielachmnoga miejscownikmęski osobowy
nadarzycielamimnoga narzędnikmęski osobowy
nadarzycielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
nadarzycielemnoga biernikmęski zwierzęcy
nadarzycielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
nadarzycielemnoga mianownikmęski osobowy
nadarzycielemnoga wołaczmęski osobowy
nadarzycielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
nadarzycielimnoga dopełniaczmęski osobowy
nadarzycielimnoga biernikmęski osobowy
nadarzycielommnoga celownikmęski osobowy
nadarzycielowipojedyncza celownikmęski osobowy
nadarzycielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
nadarzycielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz