na-czel-no-ści

naczelności (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: naczelność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
naczelnościmnoga dopełniaczżeński
naczelnościmnoga mianownikżeński
naczelnościmnoga biernikżeński
naczelnościmnoga wołaczżeński
naczelnościpojedyncza celownikżeński
naczelnościpojedyncza miejscownikżeński
naczelnościpojedyncza dopełniaczżeński
naczelnościpojedyncza wołaczżeński
naczelnościachmnoga miejscownikżeński
naczelnościamimnoga narzędnikżeński
naczelnościąpojedyncza narzędnikżeński
naczelnościommnoga celownikżeński
naczelnośćpojedyncza biernikżeński
naczelnośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz