na-czel-nicz-ku

naczelniczku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: naczelniczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
naczelniczekpojedyncza mianownikmęski osobowy
naczelniczkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
naczelniczkapojedyncza biernikmęski osobowy
naczelniczkachmnoga miejscownikmęski osobowy
naczelniczkamimnoga narzędnikmęski osobowy
naczelniczkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
naczelniczkimnoga biernikmęski zwierzęcy
naczelniczkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
naczelniczkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
naczelniczkommnoga celownikmęski osobowy
naczelniczkowipojedyncza celownikmęski osobowy
naczelniczkowiemnoga mianownikmęski osobowy
naczelniczkowiemnoga wołaczmęski osobowy
naczelniczkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
naczelniczkówmnoga biernikmęski osobowy
naczelniczkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
naczelniczkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz