na-cho-dźce

nachodźce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: nachodźca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nachodźcapojedyncza mianownikmęski osobowy
nachodźcachmnoga miejscownikmęski osobowy
nachodźcamimnoga narzędnikmęski osobowy
nachodźcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
nachodźcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
nachodźcemnoga biernikmęski zwierzęcy
nachodźcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
nachodźcępojedyncza biernikmęski osobowy
nachodźcopojedyncza wołaczmęski osobowy
nachodźcommnoga celownikmęski osobowy
nachodźcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
nachodźcówmnoga biernikmęski osobowy
nachodźcymnoga mianownikmęski osobowy
nachodźcymnoga wołaczmęski osobowy
nachodźcypojedyncza celownikmęski osobowy
nachodźcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
nachodźcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz