mło-dzian-ku

młodzianku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: młodzianek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
młodzianekpojedyncza mianownikmęski osobowy
młodziankapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
młodziankapojedyncza biernikmęski osobowy
młodziankachmnoga miejscownikmęski osobowy
młodziankamimnoga narzędnikmęski osobowy
młodziankimnoga mianownikmęski zwierzęcy
młodziankimnoga biernikmęski zwierzęcy
młodziankimnoga wołaczmęski zwierzęcy
młodziankiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
młodziankommnoga celownikmęski osobowy
młodziankowipojedyncza celownikmęski osobowy
młodziankowiemnoga mianownikmęski osobowy
młodziankowiemnoga wołaczmęski osobowy
młodziankówmnoga dopełniaczmęski osobowy
młodziankówmnoga biernikmęski osobowy
młodziankupojedyncza miejscownikmęski osobowy
młodziankupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz