męczen-ni-ku

męczenniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: męczennik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
męczennicymnoga mianownikmęski osobowy
męczennicymnoga wołaczmęski osobowy
męczennikpojedyncza mianownikmęski osobowy
męczennikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
męczennikapojedyncza biernikmęski osobowy
męczennikachmnoga miejscownikmęski osobowy
męczennikamimnoga narzędnikmęski osobowy
męczennikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
męczennikimnoga biernikmęski zwierzęcy
męczennikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
męczennikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
męczennikommnoga celownikmęski osobowy
męczennikowipojedyncza celownikmęski osobowy
męczennikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
męczennikówmnoga biernikmęski osobowy
męczennikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
męczennikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz