my-śli-mi-ry

Myślimiry (imię) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Myślimir

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Myślimirpojedyncza mianownikmęski osobowy
Myślimirapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Myślimirapojedyncza biernikmęski osobowy
Myślimirachmnoga miejscownikmęski osobowy
Myślimiramimnoga narzędnikmęski osobowy
Myślimirempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Myślimirommnoga celownikmęski osobowy
Myślimirowipojedyncza celownikmęski osobowy
Myślimirowiemnoga mianownikmęski osobowy
Myślimirowiemnoga wołaczmęski osobowy
Myślimirówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Myślimirówmnoga biernikmęski osobowy
Myślimirymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Myślimirymnoga biernikmęski zwierzęcy
Myślimirymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Myślimirzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Myślimirzepojedyncza wołaczmęski osobowy
Myślimirzymnoga mianownikmęski osobowy
Myślimirzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz