mundsz-tu-ka-mi

mundsztukami (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: mundsztuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mundsztukpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
mundsztukpojedyncza biernikmęski rzeczowy
mundsztukapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
mundsztukachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
mundsztukamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
mundsztukimnoga mianownikmęski rzeczowy
mundsztukimnoga biernikmęski rzeczowy
mundsztukimnoga wołaczmęski rzeczowy
mundsztukiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
mundsztukommnoga celownikmęski rzeczowy
mundsztukowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
mundsztukówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
mundsztukupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
mundsztukupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz