mo-ściom-pa-nu

mościompanu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: mościompan

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mościompanpojedyncza mianownikmęski osobowy
mościompanapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
mościompanapojedyncza biernikmęski osobowy
mościompanachmnoga miejscownikmęski osobowy
mościompanamimnoga narzędnikmęski osobowy
mościompanempojedyncza narzędnikmęski osobowy
mościompaniepojedyncza wołaczmęski osobowy
mościompanommnoga celownikmęski osobowy
mościompanowiemnoga mianownikmęski osobowy
mościompanowiemnoga wołaczmęski osobowy
mościompanówmnoga dopełniaczmęski osobowy
mościompanówmnoga biernikmęski osobowy
mościompanupojedyncza celownikmęski osobowy
mościompanupojedyncza miejscownikmęski osobowy
mościompanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
mościompanymnoga biernikmęski zwierzęcy
mościompanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz