mor-tu-sa

mortusa (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: mortus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mortuspojedyncza mianownikmęski osobowy
mortusapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
mortusapojedyncza biernikmęski osobowy
mortusachmnoga miejscownikmęski osobowy
mortusamimnoga narzędnikmęski osobowy
mortusempojedyncza narzędnikmęski osobowy
mortusimnoga mianownikmęski osobowy
mortusimnoga wołaczmęski osobowy
mortusiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
mortusiepojedyncza wołaczmęski osobowy
mortusommnoga celownikmęski osobowy
mortusowipojedyncza celownikmęski osobowy
mortusówmnoga dopełniaczmęski osobowy
mortusówmnoga biernikmęski osobowy
mortusymnoga mianownikmęski zwierzęcy
mortusymnoga biernikmęski zwierzęcy
mortusymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz