mo-no-fton-gicz-no-ść

monoftongiczność (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: monoftongiczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
monoftongicznościmnoga dopełniaczżeński
monoftongicznościmnoga mianownikżeński
monoftongicznościmnoga biernikżeński
monoftongicznościmnoga wołaczżeński
monoftongicznościpojedyncza celownikżeński
monoftongicznościpojedyncza miejscownikżeński
monoftongicznościpojedyncza dopełniaczżeński
monoftongicznościpojedyncza wołaczżeński
monoftongicznościachmnoga miejscownikżeński
monoftongicznościamimnoga narzędnikżeński
monoftongicznościąpojedyncza narzędnikżeński
monoftongicznościommnoga celownikżeński
monoftongicznośćpojedyncza biernikżeński
monoftongicznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz