mo-no-chro-micz-no-ść

monochromiczność (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: monochromiczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
monochromicznościmnoga dopełniaczżeński
monochromicznościmnoga mianownikżeński
monochromicznościmnoga biernikżeński
monochromicznościmnoga wołaczżeński
monochromicznościpojedyncza celownikżeński
monochromicznościpojedyncza miejscownikżeński
monochromicznościpojedyncza dopełniaczżeński
monochromicznościpojedyncza wołaczżeński
monochromicznościachmnoga miejscownikżeński
monochromicznościamimnoga narzędnikżeński
monochromicznościąpojedyncza narzędnikżeński
monochromicznościommnoga celownikżeński
monochromicznośćpojedyncza biernikżeński
monochromicznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz