mo-no-chro-ma-tycz-no-ść

monochromatyczność (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: monochromatyczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
monochromatycznościmnoga dopełniaczżeński
monochromatycznościmnoga mianownikżeński
monochromatycznościmnoga biernikżeński
monochromatycznościmnoga wołaczżeński
monochromatycznościpojedyncza celownikżeński
monochromatycznościpojedyncza miejscownikżeński
monochromatycznościpojedyncza dopełniaczżeński
monochromatycznościpojedyncza wołaczżeński
monochromatycznościachmnoga miejscownikżeński
monochromatycznościamimnoga narzędnikżeński
monochromatycznościąpojedyncza narzędnikżeński
monochromatycznościommnoga celownikżeński
monochromatycznośćpojedyncza biernikżeński
monochromatycznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz