mi-ędlar-ce

międlarce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: międlarka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
międlarcepojedyncza celownikżeński
międlarcepojedyncza miejscownikżeński
międlarekmnoga dopełniaczżeński
międlarkapojedyncza mianownikżeński
międlarkachmnoga miejscownikżeński
międlarkamimnoga narzędnikżeński
międlarkąpojedyncza narzędnikżeński
międlarkępojedyncza biernikżeński
międlarkimnoga mianownikżeński
międlarkimnoga biernikżeński
międlarkimnoga wołaczżeński
międlarkipojedyncza dopełniaczżeński
międlarkopojedyncza wołaczżeński
międlarkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz