mi-ędla-ra

Międlara (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Międlar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Międlarpojedyncza mianownikmęski osobowy
Międlarapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Międlarapojedyncza biernikmęski osobowy
Międlarachmnoga miejscownikmęski osobowy
Międlaramimnoga narzędnikmęski osobowy
Międlarempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Międlarommnoga celownikmęski osobowy
Międlarowipojedyncza celownikmęski osobowy
Międlarowiemnoga mianownikmęski osobowy
Międlarowiemnoga wołaczmęski osobowy
Międlarówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Międlarówmnoga biernikmęski osobowy
Międlarymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Międlarymnoga biernikmęski zwierzęcy
Międlarymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Międlarzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Międlarzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz