mi-ęcza-cy

mięczacy (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: mięczak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mięczacymnoga mianownikmęski osobowy
mięczacymnoga wołaczmęski osobowy
mięczakpojedyncza mianownikmęski osobowy
mięczakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
mięczakapojedyncza biernikmęski osobowy
mięczakachmnoga miejscownikmęski osobowy
mięczakamimnoga narzędnikmęski osobowy
mięczakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
mięczakimnoga biernikmęski zwierzęcy
mięczakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
mięczakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
mięczakommnoga celownikmęski osobowy
mięczakowipojedyncza celownikmęski osobowy
mięczakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
mięczakówmnoga biernikmęski osobowy
mięczakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
mięczakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz