mi-ćko

Mićko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Mićka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mićcepojedyncza celownikmęski osobowy
Mićcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mićkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Mićkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mićkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mićkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mićkępojedyncza biernikmęski osobowy
Mićkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mićkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Mićkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Mićkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mićkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Mićkommnoga celownikmęski osobowy
Mićkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mićkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mićkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mićkówmnoga biernikmęski osobowy

Mićko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Mićka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Miciekmnoga dopełniaczżeński
Mićcepojedyncza celownikżeński
Mićcepojedyncza miejscownikżeński
Mićkapojedyncza mianownikżeński
Mićkachmnoga miejscownikżeński
Mićkamimnoga narzędnikżeński
Mićkąpojedyncza narzędnikżeński
Mićkępojedyncza biernikżeński
Mićkimnoga mianownikżeński
Mićkimnoga biernikżeński
Mićkimnoga wołaczżeński
Mićkipojedyncza dopełniaczżeński
Mićkopojedyncza wołaczżeński
Mićkommnoga celownikżeński

Mićko (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Mićka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mićcepojedyncza celownikmęski osobowy
Mićcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mićkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Mićkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mićkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mićkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mićkępojedyncza biernikmęski osobowy
Mićkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mićkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Mićkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Mićkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mićkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Mićkommnoga celownikmęski osobowy
Mićkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mićkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mićkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mićkówmnoga biernikmęski osobowy

Mićko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Mićko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mićcepojedyncza celownikmęski osobowy
Mićcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mićkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mićkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mićkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mićkępojedyncza biernikmęski osobowy
Mićkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mićkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Mićkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Mićkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mićkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Mićkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Mićkommnoga celownikmęski osobowy
Mićkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mićkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mićkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mićkówmnoga biernikmęski osobowy

Mićko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Mićko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mićkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Mićkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Mićkopojedyncza mnoga celownikżeński
Mićkopojedyncza mnoga biernikżeński
Mićkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Mićkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Mićkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz