mi-tuś

Mituś (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Mituś

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mitusiapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mitusiapojedyncza biernikmęski osobowy
Mitusiachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mitusiamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mitusiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mitusiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Mitusiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Mitusiemnoga mianownikmęski osobowy
Mitusiemnoga wołaczmęski osobowy
Mitusiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mitusiommnoga celownikmęski osobowy
Mitusiowipojedyncza celownikmęski osobowy
Mitusiowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mitusiowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mitusiówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mitusiówmnoga biernikmęski osobowy
Mitusiupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mitusiupojedyncza wołaczmęski osobowy
Mituśpojedyncza mianownikmęski osobowy

Mituś (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Mituś

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mituśpojedyncza mnoga mianownikżeński
Mituśpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Mituśpojedyncza mnoga celownikżeński
Mituśpojedyncza mnoga biernikżeński
Mituśpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Mituśpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Mituśpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz