mir-tę

mirtę (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: mirta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mirciepojedyncza celownikżeński
mirciepojedyncza miejscownikżeński
mirtmnoga dopełniaczżeński
mirtapojedyncza mianownikżeński
mirtachmnoga miejscownikżeński
mirtamimnoga narzędnikżeński
mirtąpojedyncza narzędnikżeński
mirtępojedyncza biernikżeński
mirtopojedyncza wołaczżeński
mirtommnoga celownikżeński
mirtymnoga mianownikżeński
mirtymnoga biernikżeński
mirtymnoga wołaczżeński
mirtypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz