mi-ro-niuk

Mironiuk (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Mironiuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mironiukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Mironiukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mironiukapojedyncza biernikmęski osobowy
Mironiukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mironiukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mironiukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mironiukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Mironiukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Mironiukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mironiukommnoga celownikmęski osobowy
Mironiukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Mironiukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mironiukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mironiukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mironiukówmnoga biernikmęski osobowy
Mironiukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mironiukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Mironiuk (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Mironiuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mironiukpojedyncza mnoga mianownikżeński
Mironiukpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Mironiukpojedyncza mnoga celownikżeński
Mironiukpojedyncza mnoga biernikżeński
Mironiukpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Mironiukpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Mironiukpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz