min-tus

Mintus (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Mintus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mintuspojedyncza mianownikmęski osobowy
Mintusapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mintusapojedyncza biernikmęski osobowy
Mintusachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mintusamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mintusempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mintusiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mintusiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Mintusommnoga celownikmęski osobowy
Mintusowipojedyncza celownikmęski osobowy
Mintusowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mintusowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mintusówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mintusówmnoga biernikmęski osobowy
Mintusymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mintusymnoga biernikmęski zwierzęcy
Mintusymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Mintus (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Mintus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mintuspojedyncza mnoga mianownikżeński
Mintuspojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Mintuspojedyncza mnoga celownikżeński
Mintuspojedyncza mnoga biernikżeński
Mintuspojedyncza mnoga narzędnikżeński
Mintuspojedyncza mnoga miejscownikżeński
Mintuspojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz