mi-ko-łaj-czu-ki

Mikołajczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Mikołajczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mikołajczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Mikołajczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mikołajczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Mikołajczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mikołajczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mikołajczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mikołajczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Mikołajczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Mikołajczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mikołajczukommnoga celownikmęski osobowy
Mikołajczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Mikołajczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mikołajczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mikołajczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mikołajczukówmnoga biernikmęski osobowy
Mikołajczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mikołajczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz