miet-ko-wian

mietkowian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: mietkowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mietkowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
mietkowianmnoga biernikmęski osobowy
mietkowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
mietkowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
mietkowianiemnoga mianownikmęski osobowy
mietkowianiemnoga wołaczmęski osobowy
mietkowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
mietkowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
mietkowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
mietkowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
mietkowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
mietkowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
mietkowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
mietkowianommnoga celownikmęski osobowy
mietkowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
mietkowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
mietkowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz