miesz-czu-ki

mieszczuki (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: mieszczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mieszczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
mieszczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
mieszczukapojedyncza biernikmęski osobowy
mieszczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
mieszczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
mieszczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
mieszczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
mieszczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
mieszczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
mieszczukommnoga celownikmęski osobowy
mieszczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
mieszczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
mieszczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
mieszczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
mieszczukówmnoga biernikmęski osobowy
mieszczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
mieszczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz