mie-rzęci-czan

mierzęciczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: mierzęciczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mierzęciczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
mierzęciczanmnoga biernikmęski osobowy
mierzęciczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
mierzęciczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
mierzęciczaniemnoga mianownikmęski osobowy
mierzęciczaniemnoga wołaczmęski osobowy
mierzęciczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
mierzęciczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
mierzęciczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
mierzęciczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
mierzęciczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
mierzęciczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
mierzęciczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
mierzęciczanommnoga celownikmęski osobowy
mierzęciczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
mierzęciczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
mierzęciczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz