mie-dziow-ni-ku

miedziowniku (nazwa pospolita) rzeczownik górn.;rzem.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: miedziownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
miedziownicymnoga mianownikmęski osobowy
miedziownicymnoga wołaczmęski osobowy
miedziownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
miedziownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
miedziownikapojedyncza biernikmęski osobowy
miedziownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
miedziownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
miedziownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
miedziownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
miedziownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
miedziownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
miedziownikommnoga celownikmęski osobowy
miedziownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
miedziownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
miedziownikówmnoga biernikmęski osobowy
miedziownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
miedziownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz