mie-dzio-ryt-ni-ka-mi

miedziorytnikami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: miedziorytnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
miedziorytnicymnoga mianownikmęski osobowy
miedziorytnicymnoga wołaczmęski osobowy
miedziorytnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
miedziorytnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
miedziorytnikapojedyncza biernikmęski osobowy
miedziorytnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
miedziorytnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
miedziorytnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
miedziorytnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
miedziorytnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
miedziorytnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
miedziorytnikommnoga celownikmęski osobowy
miedziorytnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
miedziorytnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
miedziorytnikówmnoga biernikmęski osobowy
miedziorytnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
miedziorytnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz