mie-czow-ni-ku

mieczowniku (nazwa pospolita) rzeczownik hist.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: mieczownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mieczownicymnoga mianownikmęski osobowy
mieczownicymnoga wołaczmęski osobowy
mieczownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
mieczownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
mieczownikapojedyncza biernikmęski osobowy
mieczownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
mieczownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
mieczownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
mieczownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
mieczownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
mieczownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
mieczownikommnoga celownikmęski osobowy
mieczownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
mieczownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
mieczownikówmnoga biernikmęski osobowy
mieczownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
mieczownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz