mi-czu-ri-now-ce

miczurinowce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: miczurinowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
miczurinowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
miczurinowcapojedyncza biernikmęski osobowy
miczurinowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
miczurinowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
miczurinowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
miczurinowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
miczurinowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
miczurinowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
miczurinowcommnoga celownikmęski osobowy
miczurinowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
miczurinowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
miczurinowcówmnoga biernikmęski osobowy
miczurinowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
miczurinowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
miczurinowcymnoga mianownikmęski osobowy
miczurinowcymnoga wołaczmęski osobowy
miczurinowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
miczurinowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz