mer-tin

Mertin (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Mertin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mertinpojedyncza mianownikmęski osobowy
Mertinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mertinapojedyncza biernikmęski osobowy
Mertinachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mertinamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mertinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mertiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mertiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Mertinommnoga celownikmęski osobowy
Mertinowipojedyncza celownikmęski osobowy
Mertinowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mertinowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mertinówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mertinówmnoga biernikmęski osobowy
Mertinymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mertinymnoga biernikmęski zwierzęcy
Mertinymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Mertin (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Mertin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mertinpojedyncza mnoga mianownikżeński
Mertinpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Mertinpojedyncza mnoga celownikżeński
Mertinpojedyncza mnoga biernikżeński
Mertinpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Mertinpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Mertinpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz