ma-ńtu-rzy-kom

Mańturzykom (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Mańturzyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mańturzykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Mańturzykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mańturzykapojedyncza biernikmęski osobowy
Mańturzykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mańturzykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mańturzykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mańturzykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Mańturzykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Mańturzykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mańturzykommnoga celownikmęski osobowy
Mańturzykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Mańturzykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mańturzykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mańturzykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mańturzykówmnoga biernikmęski osobowy
Mańturzykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mańturzykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz