ma-ńtu-rzu

Mańturzu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Mańturz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mańturzpojedyncza mianownikmęski osobowy
Mańturzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mańturzapojedyncza biernikmęski osobowy
Mańturzachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mańturzamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mańturzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mańturzemnoga biernikmęski zwierzęcy
Mańturzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Mańturzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mańturzommnoga celownikmęski osobowy
Mańturzowipojedyncza celownikmęski osobowy
Mańturzowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mańturzowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mańturzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mańturzówmnoga biernikmęski osobowy
Mańturzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mańturzupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz