ma-ńce

mańce (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: mańka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
maniekmnoga dopełniaczżeński
mańcepojedyncza celownikżeński
mańcepojedyncza miejscownikżeński
mańkapojedyncza mianownikżeński
mańkachmnoga miejscownikżeński
mańkamimnoga narzędnikżeński
mańkąpojedyncza narzędnikżeński
mańkępojedyncza biernikżeński
mańkimnoga mianownikżeński
mańkimnoga biernikżeński
mańkimnoga wołaczżeński
mańkipojedyncza dopełniaczżeński
mańkopojedyncza wołaczżeński
mańkommnoga celownikżeński

Mańce (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Mańka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mańcepojedyncza celownikmęski osobowy
Mańcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mańkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Mańkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mańkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mańkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mańkępojedyncza biernikmęski osobowy
Mańkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mańkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Mańkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Mańkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mańkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Mańkommnoga celownikmęski osobowy
Mańkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mańkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mańkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mańkówmnoga biernikmęski osobowy

Mańce (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Mańka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Maniekmnoga dopełniaczżeński
Mańcepojedyncza celownikżeński
Mańcepojedyncza miejscownikżeński
Mańkapojedyncza mianownikżeński
Mańkachmnoga miejscownikżeński
Mańkamimnoga narzędnikżeński
Mańkąpojedyncza narzędnikżeński
Mańkępojedyncza biernikżeński
Mańkimnoga mianownikżeński
Mańkimnoga biernikżeński
Mańkimnoga wołaczżeński
Mańkipojedyncza dopełniaczżeński
Mańkopojedyncza wołaczżeński
Mańkommnoga celownikżeński

Mańce (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Mańka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Maniekmnoga dopełniaczżeński
Mańcepojedyncza celownikżeński
Mańcepojedyncza miejscownikżeński
Mańkapojedyncza mianownikżeński
Mańkachmnoga miejscownikżeński
Mańkamimnoga narzędnikżeński
Mańkąpojedyncza narzędnikżeński
Mańkępojedyncza biernikżeński
Mańkimnoga mianownikżeński
Mańkimnoga biernikżeński
Mańkimnoga wołaczżeński
Mańkipojedyncza dopełniaczżeński
Mańkopojedyncza wołaczżeński
Mańkommnoga celownikżeński

Mańce (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Mańko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mańcepojedyncza celownikmęski osobowy
Mańcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mańkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mańkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mańkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mańkępojedyncza biernikmęski osobowy
Mańkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mańkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Mańkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Mańkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mańkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Mańkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Mańkommnoga celownikmęski osobowy
Mańkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mańkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mańkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mańkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz