ma-ło-lat-ku

małolatku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: małolatek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
małolatekpojedyncza mianownikmęski osobowy
małolatkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
małolatkapojedyncza biernikmęski osobowy
małolatkachmnoga miejscownikmęski osobowy
małolatkamimnoga narzędnikmęski osobowy
małolatkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
małolatkimnoga biernikmęski zwierzęcy
małolatkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
małolatkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
małolatkommnoga celownikmęski osobowy
małolatkowipojedyncza celownikmęski osobowy
małolatkowiemnoga mianownikmęski osobowy
małolatkowiemnoga wołaczmęski osobowy
małolatkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
małolatkówmnoga biernikmęski osobowy
małolatkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
małolatkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz