ma-tur-la-ka

Maturlaka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Maturlak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Maturlakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Maturlakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Maturlakapojedyncza biernikmęski osobowy
Maturlakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Maturlakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Maturlakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Maturlakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Maturlakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Maturlakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Maturlakommnoga celownikmęski osobowy
Maturlakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Maturlakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Maturlakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Maturlakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Maturlakówmnoga biernikmęski osobowy
Maturlakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Maturlakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz