mar-ty-ńcom

Martyńcom (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Martyniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Martyniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
Martyńcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Martyńcapojedyncza biernikmęski osobowy
Martyńcachmnoga miejscownikmęski osobowy
Martyńcamimnoga narzędnikmęski osobowy
Martyńcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Martyńcemnoga biernikmęski zwierzęcy
Martyńcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Martyńcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Martyńcommnoga celownikmęski osobowy
Martyńcowipojedyncza celownikmęski osobowy
Martyńcowiemnoga mianownikmęski osobowy
Martyńcowiemnoga wołaczmęski osobowy
Martyńcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Martyńcówmnoga biernikmęski osobowy
Martyńcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Martyńcupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz