mar-ty-ni

Martyni (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Martyn

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Martynpojedyncza mianownikmęski osobowy
Martynapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Martynapojedyncza biernikmęski osobowy
Martynachmnoga miejscownikmęski osobowy
Martynamimnoga narzędnikmęski osobowy
Martynempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Martynimnoga mianownikmęski osobowy
Martynimnoga wołaczmęski osobowy
Martyniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Martyniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Martynommnoga celownikmęski osobowy
Martynowipojedyncza celownikmęski osobowy
Martynowiemnoga mianownikmęski osobowy
Martynowiemnoga wołaczmęski osobowy
Martynówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Martynówmnoga biernikmęski osobowy
Martynymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Martynymnoga biernikmęski zwierzęcy
Martynymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz