mar-tyn

Martyn (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Martyn

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Martynpojedyncza mnoga mianownikżeński
Martynpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Martynpojedyncza mnoga celownikżeński
Martynpojedyncza mnoga biernikżeński
Martynpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Martynpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Martynpojedyncza mnoga wołaczżeński

Martyn (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Martyn

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Martynpojedyncza mianownikmęski osobowy
Martynapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Martynapojedyncza biernikmęski osobowy
Martynachmnoga miejscownikmęski osobowy
Martynamimnoga narzędnikmęski osobowy
Martynempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Martynimnoga mianownikmęski osobowy
Martynimnoga wołaczmęski osobowy
Martyniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Martyniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Martynommnoga celownikmęski osobowy
Martynowipojedyncza celownikmęski osobowy
Martynowiemnoga mianownikmęski osobowy
Martynowiemnoga wołaczmęski osobowy
Martynówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Martynówmnoga biernikmęski osobowy
Martynymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Martynymnoga biernikmęski zwierzęcy
Martynymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Martyn (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Martyn

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Martynpojedyncza mianownikmęski osobowy
Martynapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Martynapojedyncza biernikmęski osobowy
Martynachmnoga miejscownikmęski osobowy
Martynamimnoga narzędnikmęski osobowy
Martynempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Martyniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Martyniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Martynommnoga celownikmęski osobowy
Martynowipojedyncza celownikmęski osobowy
Martynowiemnoga mianownikmęski osobowy
Martynowiemnoga wołaczmęski osobowy
Martynówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Martynówmnoga biernikmęski osobowy
Martynymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Martynymnoga biernikmęski zwierzęcy
Martynymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Martyn (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Martyna

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Martynmnoga dopełniaczżeński
Martynapojedyncza mianownikżeński
Martynachmnoga miejscownikżeński
Martynamimnoga narzędnikżeński
Martynąpojedyncza narzędnikżeński
Martynępojedyncza biernikżeński
Martyniepojedyncza celownikżeński
Martyniepojedyncza miejscownikżeński
Martynopojedyncza wołaczżeński
Martynommnoga celownikżeński
Martynymnoga mianownikżeński
Martynymnoga biernikżeński
Martynymnoga wołaczżeński
Martynypojedyncza dopełniaczżeński

Martyn (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Martyna

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Martynmnoga dopełniaczżeński
Martynapojedyncza mianownikżeński
Martynachmnoga miejscownikżeński
Martynamimnoga narzędnikżeński
Martynąpojedyncza narzędnikżeński
Martynępojedyncza biernikżeński
Martyniepojedyncza celownikżeński
Martyniepojedyncza miejscownikżeński
Martynopojedyncza wołaczżeński
Martynommnoga celownikżeński
Martynymnoga mianownikżeński
Martynymnoga biernikżeński
Martynymnoga wołaczżeński
Martynypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz