mar-ten-ków

Martenków (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Martenka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Martencepojedyncza celownikmęski osobowy
Martencepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Martenkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Martenkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Martenkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Martenkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Martenkępojedyncza biernikmęski osobowy
Martenkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Martenkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Martenkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Martenkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Martenkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Martenkommnoga celownikmęski osobowy
Martenkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Martenkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Martenkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Martenkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz