mar-nik

Marnik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Marnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marnikpojedyncza mnoga mianownikżeński
Marnikpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Marnikpojedyncza mnoga celownikżeński
Marnikpojedyncza mnoga biernikżeński
Marnikpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Marnikpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Marnikpojedyncza mnoga wołaczżeński

Marnik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Marnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Marnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Marnikapojedyncza biernikmęski osobowy
Marnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Marnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Marnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Marnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Marnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Marnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Marnikommnoga celownikmęski osobowy
Marnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Marnikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Marnikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Marnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Marnikówmnoga biernikmęski osobowy
Marnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Marnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz