mar-cin-ków

Marcinków (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Marcinek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marcinekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Marcinkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Marcinkapojedyncza biernikmęski osobowy
Marcinkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Marcinkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Marcinkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Marcinkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Marcinkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Marcinkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Marcinkommnoga celownikmęski osobowy
Marcinkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Marcinkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Marcinkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Marcinkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Marcinkówmnoga biernikmęski osobowy
Marcinkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Marcinkupojedyncza wołaczmęski osobowy

marcinków (nazwa pospolita) rzeczownik bot.;pot.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: marcinek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
marcinekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
marcinekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
marcinkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
marcinkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
marcinkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
marcinkimnoga mianownikmęski rzeczowy
marcinkimnoga biernikmęski rzeczowy
marcinkimnoga wołaczmęski rzeczowy
marcinkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
marcinkommnoga celownikmęski rzeczowy
marcinkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
marcinkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
marcinkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
marcinkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
marcinekpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
marcinkapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
marcinkapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
marcinkachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
marcinkamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
marcinkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
marcinkimnoga biernikmęski zwierzęcy
marcinkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
marcinkiempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
marcinkommnoga celownikmęski zwierzęcy
marcinkowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
marcinkówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
marcinkupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
marcinkupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Marcinków (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Marcinek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marcinekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Marcinkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Marcinkapojedyncza biernikmęski osobowy
Marcinkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Marcinkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Marcinkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Marcinkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Marcinkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Marcinkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Marcinkommnoga celownikmęski osobowy
Marcinkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Marcinkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Marcinkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Marcinkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Marcinkówmnoga biernikmęski osobowy
Marcinkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Marcinkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Marcinków (nazwa geograficzna) rzeczownik rzad.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: Marcinki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marcinkachmnoga miejscowniknijaki
Marcinkamimnoga narzędniknijaki
Marcinkimnoga mianowniknijaki
Marcinkimnoga bierniknijaki
Marcinkimnoga wołacznijaki
Marcinkommnoga celowniknijaki
Marcinkówmnoga dopełniacznijaki
Marcinkachmnoga miejscowniknijaki
Marcinkamimnoga narzędniknijaki
Marcinkimnoga mianowniknijaki
Marcinkimnoga bierniknijaki
Marcinkimnoga wołacznijaki
Marcinkommnoga celowniknijaki
Marcinkówmnoga dopełniacznijaki

Marcinków (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Marcinko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marcincepojedyncza celownikmęski osobowy
Marcincepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Marcinkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Marcinkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Marcinkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Marcinkępojedyncza biernikmęski osobowy
Marcinkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Marcinkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Marcinkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Marcinkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Marcinkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Marcinkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Marcinkommnoga celownikmęski osobowy
Marcinkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Marcinkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Marcinkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Marcinkówmnoga biernikmęski osobowy

Marcinków (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: Marcinkowo

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marcinkowmnoga dopełniacznijaki
Marcinkowamnoga mianowniknijaki
Marcinkowamnoga bierniknijaki
Marcinkowamnoga wołacznijaki
Marcinkowapojedyncza dopełniacznijaki
Marcinkowachmnoga miejscowniknijaki
Marcinkowamimnoga narzędniknijaki
Marcinkowempojedyncza narzędniknijaki
Marcinkowiepojedyncza miejscowniknijaki
Marcinkowopojedyncza mianowniknijaki
Marcinkowopojedyncza bierniknijaki
Marcinkowopojedyncza wołacznijaki
Marcinkowommnoga celowniknijaki
Marcinkowówmnoga dopełniacznijaki
Marcinkowupojedyncza celowniknijaki
Marcinkówmnoga dopełniacznijaki

Marcinków (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Marcinków

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marcinkowapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Marcinkowapojedyncza biernikmęski osobowy
Marcinkowachmnoga miejscownikmęski osobowy
Marcinkowamimnoga narzędnikmęski osobowy
Marcinkowempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Marcinkowiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Marcinkowiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Marcinkowommnoga celownikmęski osobowy
Marcinkowowipojedyncza celownikmęski osobowy
Marcinkowowiemnoga mianownikmęski osobowy
Marcinkowowiemnoga wołaczmęski osobowy
Marcinkowówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Marcinkowówmnoga biernikmęski osobowy
Marcinkowymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Marcinkowymnoga biernikmęski zwierzęcy
Marcinkowymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Marcinkówpojedyncza mianownikmęski osobowy

Marcinków (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Marcinków

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marcinkówpojedyncza mnoga mianownikżeński
Marcinkówpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Marcinkówpojedyncza mnoga celownikżeński
Marcinkówpojedyncza mnoga biernikżeński
Marcinkówpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Marcinkówpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Marcinkówpojedyncza mnoga wołaczżeński

Marcinków (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Marcinków

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marcinkowapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Marcinkowachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Marcinkowamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Marcinkowempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Marcinkowiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Marcinkowiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
Marcinkowommnoga celownikmęski rzeczowy
Marcinkowowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Marcinkowówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Marcinkowymnoga mianownikmęski rzeczowy
Marcinkowymnoga biernikmęski rzeczowy
Marcinkowymnoga wołaczmęski rzeczowy
Marcinkówpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Marcinkówpojedyncza biernikmęski rzeczowy
Marcinkowupojedyncza celownikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz