mar-cin-ko-wo-wie

Marcinkowowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Marcinków

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marcinkowapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Marcinkowapojedyncza biernikmęski osobowy
Marcinkowachmnoga miejscownikmęski osobowy
Marcinkowamimnoga narzędnikmęski osobowy
Marcinkowempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Marcinkowiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Marcinkowiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Marcinkowommnoga celownikmęski osobowy
Marcinkowowipojedyncza celownikmęski osobowy
Marcinkowowiemnoga mianownikmęski osobowy
Marcinkowowiemnoga wołaczmęski osobowy
Marcinkowówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Marcinkowówmnoga biernikmęski osobowy
Marcinkowymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Marcinkowymnoga biernikmęski zwierzęcy
Marcinkowymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Marcinkówpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz