mar-cin-ko-wie

Marcinkowie (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Marcinek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marcinekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Marcinkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Marcinkapojedyncza biernikmęski osobowy
Marcinkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Marcinkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Marcinkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Marcinkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Marcinkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Marcinkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Marcinkommnoga celownikmęski osobowy
Marcinkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Marcinkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Marcinkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Marcinkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Marcinkówmnoga biernikmęski osobowy
Marcinkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Marcinkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Marcinkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Marcinek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marcinekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Marcinkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Marcinkapojedyncza biernikmęski osobowy
Marcinkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Marcinkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Marcinkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Marcinkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Marcinkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Marcinkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Marcinkommnoga celownikmęski osobowy
Marcinkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Marcinkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Marcinkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Marcinkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Marcinkówmnoga biernikmęski osobowy
Marcinkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Marcinkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Marcinkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Marcinko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marcincepojedyncza celownikmęski osobowy
Marcincepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Marcinkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Marcinkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Marcinkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Marcinkępojedyncza biernikmęski osobowy
Marcinkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Marcinkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Marcinkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Marcinkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Marcinkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Marcinkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Marcinkommnoga celownikmęski osobowy
Marcinkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Marcinkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Marcinkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Marcinkówmnoga biernikmęski osobowy

Marcinkowie (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: miejscownik
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: Marcinkowo

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marcinkowmnoga dopełniacznijaki
Marcinkowamnoga mianowniknijaki
Marcinkowamnoga bierniknijaki
Marcinkowamnoga wołacznijaki
Marcinkowapojedyncza dopełniacznijaki
Marcinkowachmnoga miejscowniknijaki
Marcinkowamimnoga narzędniknijaki
Marcinkowempojedyncza narzędniknijaki
Marcinkowiepojedyncza miejscowniknijaki
Marcinkowopojedyncza mianowniknijaki
Marcinkowopojedyncza bierniknijaki
Marcinkowopojedyncza wołacznijaki
Marcinkowommnoga celowniknijaki
Marcinkowówmnoga dopełniacznijaki
Marcinkowupojedyncza celowniknijaki
Marcinkówmnoga dopełniacznijaki

Marcinkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Marcinków

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marcinkowapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Marcinkowapojedyncza biernikmęski osobowy
Marcinkowachmnoga miejscownikmęski osobowy
Marcinkowamimnoga narzędnikmęski osobowy
Marcinkowempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Marcinkowiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Marcinkowiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Marcinkowommnoga celownikmęski osobowy
Marcinkowowipojedyncza celownikmęski osobowy
Marcinkowowiemnoga mianownikmęski osobowy
Marcinkowowiemnoga wołaczmęski osobowy
Marcinkowówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Marcinkowówmnoga biernikmęski osobowy
Marcinkowymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Marcinkowymnoga biernikmęski zwierzęcy
Marcinkowymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Marcinkówpojedyncza mianownikmęski osobowy

Marcinkowie (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Marcinków

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marcinkowapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Marcinkowachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Marcinkowamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Marcinkowempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Marcinkowiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Marcinkowiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
Marcinkowommnoga celownikmęski rzeczowy
Marcinkowowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Marcinkowówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Marcinkowymnoga mianownikmęski rzeczowy
Marcinkowymnoga biernikmęski rzeczowy
Marcinkowymnoga wołaczmęski rzeczowy
Marcinkówpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Marcinkówpojedyncza biernikmęski rzeczowy
Marcinkowupojedyncza celownikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz