man-ty-ki

mantyki (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: mantyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mantykpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
mantykpojedyncza biernikmęski rzeczowy
mantykachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
mantykamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
mantykimnoga mianownikmęski rzeczowy
mantykimnoga biernikmęski rzeczowy
mantykimnoga wołaczmęski rzeczowy
mantykiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
mantykommnoga celownikmęski rzeczowy
mantykowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
mantykówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
mantykupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
mantykupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
mantykupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Mantyki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Mantyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mantykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Mantykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mantykapojedyncza biernikmęski osobowy
Mantykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mantykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mantykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mantykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Mantykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Mantykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mantykommnoga celownikmęski osobowy
Mantykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Mantykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mantykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mantykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mantykówmnoga biernikmęski osobowy
Mantykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mantykupojedyncza wołaczmęski osobowy

mantyki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: mantyka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mantycepojedyncza celownikżeński
mantycepojedyncza miejscownikżeński
mantykmnoga dopełniaczżeński
mantykapojedyncza mianownikżeński
mantykachmnoga miejscownikżeński
mantykamimnoga narzędnikżeński
mantykąpojedyncza narzędnikżeński
mantykępojedyncza biernikżeński
mantykimnoga mianownikżeński
mantykimnoga biernikżeński
mantykimnoga wołaczżeński
mantykipojedyncza dopełniaczżeński
mantykopojedyncza wołaczżeński
mantykommnoga celownikżeński

mantyki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: mantyka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mantycepojedyncza celownikmęski osobowy
mantycepojedyncza miejscownikmęski osobowy
mantycymnoga mianownikmęski osobowy
mantycymnoga wołaczmęski osobowy
mantykapojedyncza mianownikmęski osobowy
mantykachmnoga miejscownikmęski osobowy
mantykamimnoga narzędnikmęski osobowy
mantykąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
mantykępojedyncza biernikmęski osobowy
mantykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
mantykimnoga biernikmęski zwierzęcy
mantykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
mantykipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
mantykopojedyncza wołaczmęski osobowy
mantykommnoga celownikmęski osobowy
mantykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
mantykówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz