liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński
| słowo | liczba | przypadek | rodzaj |
|---|---|---|---|
| Mantur | pojedyncza mnoga | mianownik | żeński |
| Mantur | pojedyncza mnoga | dopełniacz | żeński |
| Mantur | pojedyncza mnoga | celownik | żeński |
| Mantur | pojedyncza mnoga | biernik | żeński |
| Mantur | pojedyncza mnoga | narzędnik | żeński |
| Mantur | pojedyncza mnoga | miejscownik | żeński |
| Mantur | pojedyncza mnoga | wołacz | żeński |
liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy
| słowo | liczba | przypadek | rodzaj |
|---|---|---|---|
| Mantur | pojedyncza | mianownik | męski osobowy |
| Mantura | pojedyncza | dopełniacz | męski osobowy |
| Mantura | pojedyncza | biernik | męski osobowy |
| Manturach | mnoga | miejscownik | męski osobowy |
| Manturami | mnoga | narzędnik | męski osobowy |
| Manturem | pojedyncza | narzędnik | męski osobowy |
| Manturom | mnoga | celownik | męski osobowy |
| Manturowi | pojedyncza | celownik | męski osobowy |
| Manturowie | mnoga | mianownik | męski osobowy |
| Manturowie | mnoga | wołacz | męski osobowy |
| Manturów | mnoga | dopełniacz | męski osobowy |
| Manturów | mnoga | biernik | męski osobowy |
| Mantury | mnoga | mianownik | męski zwierzęcy |
| Mantury | mnoga | biernik | męski zwierzęcy |
| Mantury | mnoga | wołacz | męski zwierzęcy |
| Manturze | pojedyncza | miejscownik | męski osobowy |
| Manturze | pojedyncza | wołacz | męski osobowy |
Źródła danych:
Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz
