man-tu-ańczy-kom

mantuańczykom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: mantuańczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mantuańczycymnoga mianownikmęski osobowy
mantuańczycymnoga wołaczmęski osobowy
mantuańczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
mantuańczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
mantuańczykapojedyncza biernikmęski osobowy
mantuańczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
mantuańczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
mantuańczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
mantuańczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
mantuańczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
mantuańczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
mantuańczykommnoga celownikmęski osobowy
mantuańczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
mantuańczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
mantuańczykówmnoga biernikmęski osobowy
mantuańczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
mantuańczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz