man-tem

mantem (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: manto

słowoliczbaprzypadekrodzaj
manciepojedyncza miejscowniknijaki
mantmnoga dopełniacznijaki
mantamnoga mianowniknijaki
mantamnoga bierniknijaki
mantamnoga wołacznijaki
mantapojedyncza dopełniacznijaki
mantachmnoga miejscowniknijaki
mantamimnoga narzędniknijaki
mantempojedyncza narzędniknijaki
mantopojedyncza mianowniknijaki
mantopojedyncza bierniknijaki
mantopojedyncza wołacznijaki
mantopojedyncza mnoga mianowniknijaki
mantopojedyncza mnoga dopełniacznijaki
mantopojedyncza mnoga celowniknijaki
mantopojedyncza mnoga bierniknijaki
mantopojedyncza mnoga narzędniknijaki
mantopojedyncza mnoga miejscowniknijaki
mantopojedyncza mnoga wołacznijaki
mantommnoga celowniknijaki
mantupojedyncza celowniknijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz