man-szet-ku

manszetku (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: manszetek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
manszetekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
manszetekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
manszetkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
manszetkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
manszetkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
manszetkimnoga mianownikmęski rzeczowy
manszetkimnoga biernikmęski rzeczowy
manszetkimnoga wołaczmęski rzeczowy
manszetkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
manszetkommnoga celownikmęski rzeczowy
manszetkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
manszetkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
manszetkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
manszetkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz